Vladimir Pogačić

Vladimir Pogačić (23 Eylül 1919 - 13 Eylül 1999) Yugoslav film yönetmenidir. Pogačić, 2. Dünya Savaşı'ndan önce Zagreb Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi'nde sanat tarihi okudu. 1940'ların sonlarında Belgrad Film Okulu'na kaydoldu. 1945 ile 1947 yılları arasında Radyo Zagreb'de (bugünkü Hırvat Radyosu) senarist ve yönetmen olarak çalıştı ve Zagreb öğrenci tiyatrosunda yönetmen olarak çalıştı; burada 1947'de Bertolt Brecht'in Yugoslavya'da sahnelenen ilk eseri olan Señora Carrar'ın Tüfekleri'nin yerel yapımını yönetti. Pogačić'in film yapımcılığı kariyeri 1949'da Fabrika Hikayesi (Sırp-Hırvatça: Priča o Fabrici) ile başladı ve ardından 1950'lerin en üretken Yugoslav film yazarlarından biri oldu. Yugoslav sinemasının birçok dönüm noktası niteliğindeki filmini yönetti: İlk Yugoslav casus filmi olarak kabul edilen The Last Day (Poslednji dan, 1951); Amerika Birleşik Devletleri'nde dağıtılan ilk Yugoslav filmi olan Ivo Andrić'in hikayesine dayanan bir film olan Anika Efsaneleri (Anikina vremena, 1954) ve 1957 Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali'nde Pogačić'e En İyi Yönetmen ödülünü kazandırarak uluslararası bir ödül kazanan ilk Yugoslav uzun metrajlı filmi olan Büyük ve Küçük (Veliki i mali, 1956). Ayrıca 1953 yapımı Perfidy filmi, 1953 Cannes Film Festivali'nin uluslararası yarışma programında gösterildi. Pogačić, 1954'ten 1981'e kadar Yugoslav Film Arşivi'nin direktörlüğünü yaptı. Ayrıca 1972'den 1979'a kadar Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu'nun (FIAF) başkanı ve UNESCO'nun film bölümü olan Uluslararası Film Televizyonu ve Görsel-İşitsel İletişim Konseyi'nin (IFTC) başkan yardımcısı olarak görev yaptı. Pogačić daha sonra Belgrad Üniversitesi Drama Sanatları Fakültesi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı ve etkili Yugoslav film dergisi Film danas'ın (İngilizce: Film Today) editörü oldu.