Aguigui Mouna

Gerçek adı André Dupont olan Aguigui Mouna, 1 Ekim 1911'de Meythet, Haute-Savoie'de tuhaf işler ve güvencesiz istihdamın damgasını vurduğu mütevazı bir ailede dünyaya geldi. Başlangıçta, Donanmada kısa bir süre görev yaptıktan ve Komünist Partiden ihraç edildikten sonra otoriteyi reddetti, bu da onu pasifizm, özgürlükçü bir ruh ve keskin bir mizah anlayışını harmanlayan kişisel bir yola sürükledi. 1950'lerde, Fransız Rivierası'nda ve Paris'te yaşanan birkaç profesyonel başarısızlıktan sonra, sokağı sahnesi haline getirmeye karar veren özgürlükçü, felsefi bir serseri olan Aguigui Mouna karakterini "icat etti". Esas olarak Paris'te yaşayan, parlak renkli bir bisiklete binen, yarı sakalı ve yarı bıyığı kalıcı bir manifesto görevi gören Latin Mahallesi ve Beaubourg bölgesinde tanıdık bir figür haline geldi. Mizah ve meditasyonun kesiştiği noktada sloganlar, kelime oyunları ve aforizmalar kullanarak yoldan geçenlere savaşa, militarizme, nükleer güce ve tüketim toplumuna karşı nutuk çekiyor. Mouna'nın pek çok nedeni var: vicdani ret, nükleer karşıtı hareket, mülteci savunuculuğu, çocuk işçiliğinin kınanması ve üretkenliğin radikal eleştirisi. Fikirlerini, öncü bir çevreciliği, neşeli bir hümanizmi ve şiddet içermeyen anarşizmi ifade eden Le Mouna Frères adlı küçük bir gazetede yayar. Mayıs 1968'de sokaklardaki sürekli varlığı, coşkusu ve tuhaf doğası, onu neşeli, şiirsel ve anti-otoriter protestonun simgesel bir figürü haline getiriyor. 1970'lerden itibaren pek çok seçime -özellikle 1974 başkanlık seçimlerine- "aday olmayan" olarak katılıyor ve kasıtlı olarak şiirsel ve saçma platformlarla seçim ritüelini alt üst ediyor. Daha fazla bisiklet, daha az araba, daha fazla yeşil alan ve daha az silahın savunuculuğunu yaptı ve 1980'lerin sonlarında özellikle Paris'teki bir seçim bölgesinde birkaç bin oy topladı. Son bir paradoks olarak, iktidardakilere amansızca meydan okuyan yıkıcı bir soytarı için resmi olarak tanınan Sanat ve Edebiyat Düzeni Şövalyesi unvanıyla ödüllendirildi. Hayatının sonuna kadar Paris'te dolaşmaya devam etti, doğaçlama müdahalelere, kaldırım sohbetlerine ve pasifist provokasyonlara girişerek, alay ve ciddiyeti harmanlayan bir felsefeye sadık kaldı. Aguigui Mouna, 8 Mayıs 1999'da Paris'teki Bichat Hastanesi'nde öldü ve arkasında "kamuya açık bir şovmen" ve bilge bir yabancı imajını, modern şehrin kalbinde şiirsel, ekolojik ve şiddet içermeyen bir anarşizmin vücut bulmuş halini bıraktı.