Pierre Braunberger

Pierre Braunberger (29 Temmuz 1905, Paris - 16 Kasım 1990, Aubervilliers) Fransız yapımcı, yönetici yapımcı ve aktördü. Hekimlerden oluşan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Braunberger, yedi yaşındayken babasıyla aynı hayatı yaşamamaya ve hekimliği kariyer olarak seçmemeye kararlıydı. Paris'te açılan ilk sinema olan Gaumont Théâtre'de Fantômas'ın gösterimini gördü ve sinemada çalışmaya karar verdi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra 15 yaşındayken ilk filmi Almanya'da Frankfurt'un yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlendi. Çalıştığı Brocklis işyerlerinde Berlin, Londra'da birbirini izleyen maceralara gitti. 1923'te New York'a gitti ve burada Fox Film Corporation'da birkaç hafta çalıştı ve Ferdinand H. Adam'la birlikte yapım yönetmeni oldu ve burada Frank Merrill'le de filmlerde çalıştı. Los Angeles'taki filmleri sırasında kendisini Metro-Goldwyn-Mayer'de asistan olarak çalıştıran Irving Thalberg'le tanıştı. Orada 18 ay kaldı ve dönemin en büyük yönetmenlerinden biriyle temas kurdu. Fransa'da yönetmenlik ve yapımcılık yapmak isteyerek Paris'e döndü ve Avec qui il va Tourner, The Whirlpool of Fate, Nana ve Tire-au-flanc filmlerinde birlikte çalıştığı Jean Renoir'la tanıştı. 1929'da Braunberger, Fransızca konuşulan ilk filminin (Robert Florey imzalı La Route est belle) yapımı için Productions Pierre Braunberger ve Néofilms'i yarattı. 1930'da Braunberger Pantheon Sineması'nın başına geçti ve altmış yıl boyunca bu görevine devam etti. Lobiyi yeniledi, 450 koltuk oluşturdu ve Western Electric projektörleri ve ses ekipmanlarını kurdu. Altyazı henüz icat edilmemiş olmasına rağmen, yabancı filmleri orijinal versiyonlarıyla gösteren ilk kişi oydu. Bir yıl sonra Établissements Braunberger-Richebé adı altında yapımcılık yapmak üzere Roger Richebé ile buluştu. Robert Florey'nin le Blanc et le noir, Hayat Bir Kaltak Değil mi? gibi birkaç film çekildi. Jean Renoir ve Chocolatière et Fanny, Marc Allégret tarafından. 1933'te henüz 28 yaşındayken tek başına yola devam etmeye karar verdi ve daha sonra Paris-Studio-Cinéma adını alacak olan Billancourt stüdyolarını kurdu. İkinci Dünya Savaşı sırasında Yahudi olduğu için film çekemedi. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Braunberger, yerel bir Gestapo ofisini, aralarında Jean-Pierre Melville, Jean-Luc Godard ve Alain Resnais'in de bulunduğu "yeni belirsiz"in yeni yeteneklerini keşfetmek için kullandığı "Studio Lhmond" Sinema Stüdyosu'na dönüştürdü. 1966'da 16. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde jüri başkanlığı yaptı. Braunberger'in filozof Gilles Deleuze ile yakın bir ilişkisi vardı. 1970'lerin sonlarında Braunberger, Polonyalı film yapımcısı Walerian Borowczyk için iki filmin yapımcılığını üstlendi. Braunberger 1990'da öldü. Kaynak: İngilizce Wikipedia'dan "Pierre Braunberger" makalesi, CC-BY-SA 3.0 altında lisanslanmıştır.