Matthew Hawkins

17 yaşında (1977'de) tam zamanlı profesyonel bir sözleşme imzalayan Matthew Hawkins, zaten on yıldır eğitim görüyordu. Çocukken dansı sezgisel olarak yönlendiriliyordu; gençlik dolu bir macera ve keşif duygusuyla birleşiyordu. Entelektüel boyutlar bir süre sonra varlığını sürdürecektir. Dans bilgisinin zenginliklerini paylaşma konusundaki sürekli arzusu, ufuk açıcı deneyimlerin önemli anlarıyla artan, dans faaliyetlerinden uzun süreli bir keyif almasından kaynaklanmaktadır. Matthew dans konusunda ciddileşmeye başladığı sırada aynı zamanda yerel bir koroda da yürekten şarkı söylüyordu. 10 yaşında Kraliyet Bale Okulu'na katıldığında zaten müzik okuyabiliyordu ve bir şekilde Kraliyet Dans Akademisi'ndeki akşam dersleri aracılığıyla yetişkinlere yönelik bale sınavlarının müfredatını da öğrenmeye başlamıştı. Öğretmenleri onun sıkılabilecek bir dahi olduğu yönündeki endişelerini dile getirdi. Endişelenmelerine gerek yok. Matthew, Kraliyet Bale Okulu'ndaki ilk yıllarında Covent Garden'da "Giselle"de uşak olarak 'yürüdü' ve burada sanat eğitimi başladı. Kanatlardaki görüş noktasından veya sahne provalarında evin ortasında oturduğu yerden, bu klasik dans dramasının temellerini ve sunumunu özümsedi. Farklı baş oyuncuların önemli sahneleri nasıl tekrarlayıp yeniden yorumladıklarını görmek onu büyülemişti; incelikler ve nüanslar onu etkiledi. Giselle'in performanslarından önce 20. yüzyılın soyut başyapıtları (Frederick Ashton ve Jerome Robbins tarafından) geldi. Genç Hawkins bu mücevherleri defalarca ve tamamen gözlemliyordu. Benjamin Britten'in 1971 tarihli Venedik'te Ölüm operasının yaratımında Ashton dansların koreografisini yaptı ve Matthew plaj sahnelerinde çocuklardan biri olarak küçük bir rol oynadı. Ustaların eseri olmasına ve büyük sahnelerde sergilenmesine rağmen, Venedik'te Ölüm izleyicilerini tedirgin etti; tartışma, risk ve teatral bilgi birikiminin karışımı, özellikle sahnedeki genç oyuncular tarafından beğenildi. Bu arada Matthew'a dans etmeyi nasıl öğreneceği öğretiliyordu; RBS rejimi yorucu değildi ve fiziksel koordinasyona, hareket kolaylığına ve netliğine güçlü bir şekilde odaklanıldı. Balenin insanın birlikte yaşayabileceği ve büyüyebileceği bir şey olması gerektiğine dair bir algı vardı. Matthew'un daha yoğun ve baskı altında bir eğitim ortamına maruz kalmaktan keyif aldığı Paris Opera Okulu ile yapılan bir değişim aracılığıyla zıt bir deneyim sunuldu. Kraliyet Balesi'nin Üst okuluna geçiş, mesleki zorunlulukların karşı karşıya kaldığı bir bölgede dramatik bir tempo değişikliği anlamına geliyordu. Hawkins'in mezun olduğu sıralarda, Birleşik Krallık dans topluluğunda yeni nesil koreografları yetiştirme olasılığına odaklanan girişimler başlatıldı: Dans sahnesinde ilk kez yaratıcı bir koreografi eyleminin 'öğrenilebilir' olduğu düşünülüyordu. Uluslararası Koreograflar ve Besteciler Kursu uzun yaz okullarına başladı ve Matthew 1976'da ikincisi için dansçı havuzuna katıldı. Bu canlandırıcı bölüm, Hawkins'in gözlerini yeni deney gerçekliklerine açtı ve eleştirel söylemle sağlıklı bir mücadeleyi teşvik etti - bu tür enerjiler daha sonra değişikliklere yol açacaktır.